Janusz Korczak, właściwie Henryk Goldszmit (1878-1942), był działaczem na rzecz praw dziecka, pedagogiem, lekarzem, autorem książek dla dzieci, w tym "Króla Maciusia Pierwszego" oraz współtwórcą i dyrektorem Domu Sierot dla dzieci żydowskich w Warszawie, który istniał do 1942 roku. W tym roku przypada 100. rocznica założenia przez niego sierocińca i mija 70 lat od jego śmierci w obozie zagłady w Treblince.

Ks. Piotr Skarga (1536-1612) - 400. rocznica - jezuity, teologa, kaznodziei króla Zygmunta III Wazy, rektora Kolegium Jezuitów w Wilnie, pierwszego rektora Uniwersytetu Wileńskiego.

Józef Ignacy Kraszewski (1812-1887) - 200. rocznica urodzin tego najpłodniejszego polskiego pisarza, autora 232 powieści, w tym 144 powieści społecznych, obyczajowych i ludowych oraz 88 historycznych, z których najbardziej znana jest "Stara baśń". "Jego imponujący dorobek literacki wywarł trwały wpływ na kulturę i literaturę polską oraz twórczość współczesnych mu i późniejszych pokoleń Polaków".

23.11.2011 r. – Po raz drugi w tym roku szkolnym spotkałyśmy się na antresoli przy ul. Gocławskiej. Frekwencja dopisała. Tym razem oprócz nas bibliotekarek byli także uczniowie gimnazjum, których zaprosiliśmy na spotkanie z historią życia codziennego w PRL. Ogłoszenie przez SPB listopada miesiącem popularyzacji książki historycznej zaowocowało pomysłem przeprowadzenia spotkania z uczniami, w których uczestniczyli również członkowie naszego Zespołu. Zostało one pomyślane jako okazja do wspominania, rozmawiania i zachęcania do „wczytywania się” w naszą najnowszą historię, której świadkowie żyją wśród nas. Impulsem i pretekstem do realizacji tego przedsięwzięcia stała się książka dla dzieci „Zielone pomarańcze czyli PRL dla dzieci”. Choć książka dla dzieci zaproszeni uczniowie byli gimnazjalistami i to z trzeciej klasy. Były ilustracje i rekwizyty przyniesione przez członkinie Zespołu, były wspomnienia i rozmowy. Mam wrażenie, że dwie godziny lekcyjne minęły szybko i interesująco, a na pewno inaczej niż na zwykłej lekcji historii czy wychowania obywatelskiego. Na stolikach poszczególnych grup pojawiły się książki historyczne, do których chciałam zachęcić naszych gości. Na początku znaleźliśmy również czas, by zwiedzić Bibliotekę i opowiedzieć o niej i warunkach korzystania z wypożyczalni oraz czytelni.

Gdy uczniowie udali się do swoich zajęć, Zespół omówił najpierw przebieg zajęć. Szukaliśmy pomysłów na zastosowanie dopiero co przeżytego „wydarzenia” w rzeczywistości szkolnej poszczególnych bibliotek. Omawialiśmy alternatywne pomysły, zmiany w zależności od grupy wiekowej, liczby uczniów, wielkości sali i osób, które mogłyby współuczestniczyć podobnym zajęciu.

W trzeciej części spotkania odbyły się krótkie prezentacje lektur, które warto polecić do czytania zarówno uczniom jak i nauczycielom lub wręcz przeciwnie polecać nie warto. Rozeszliśmy się wrażeniem, że czas biegł tym razem zbyt szybko, a to chyba dobrze?